در زندگي , اشتباهات زيادي کرده ام!... اشتباهاتي که گاهي مدام , سايه اش را در کنارم حس مي کنم.. دل هايي را شکسته ام !!!.. که صداي شکسته شدنشان را و پژواکش را در خودم دائما , به وضوح مي شنوم چيزهايي را نديده به حال خود رها کرده ام!!!... که تصويرشان را مدام , در حرکت پيوسته ام , مي بينم. و دردهايي را درمان نبوده ام!!!.. که دردش را , ممتد و سنگين , در تمامي زندگي ام , احساس مي کنم. و شیطان در کنارم , دلداري ام مي دهد که : انسان ، جائز الخطاست .... ****** دعای روز: خدايا ! به گناه آلوده ام و تو پاک و مطهر هستي. بخشايش تو بي کران است ، اين خطاکار را از خاطر مبر. ****** حرف دل :می گفت چشمهایت با من حرف می زند برای همین موقع خداحافظی فقط نگاهش کردم ! ****** در این بازار نامردی به دنبال چه میگردی؟ نمی یابی نشان هرگز تو از عشق و جوانمردی برو بگذر از این بازار از این طنازی و مستی اگر چون کوه هم باشی در این دنیا تو می بازی !!!

میرسد آن دم که بر سر زور نیست

هموطن آن روز چندان دور نیست

دست اندر دست با هم یک صدا

جملگی با هم به امید خدا

شهر را آیینه بندان می کنیم

خانه را با هم چراغان می کنیم

عاشقانه تن به باران می دهیم

تن به آتش بازی جان می دهیم

در هلال حلقه رنگین کمان

در کنار هیبتی آتش فشان

گرد همدیگر در آن روز سعید

دور تا دور دماوند سپید

مجلسی شاهانه بر پا می کنیم

بر همه آغوش خود باز می کنیم

بوسه های مهر بانی می دهیم

از دل و جان میهمانی می دهیم

با هم احساس سعادت می کنیم

هرچه ایرانیست دعوت می کنیم

هر کجا آزاده ای ملی گراست

صاحب جشن است و مهمان دار ماست

صاحب اندیشه با هر ایده ای

مرد و زن با هر مرام و ایده ای

گر بود آزاده و میهن پرست

میهمان ما همان مارا بس است

سربداران و به خاک افتادگان

سینه بر رگبارها بسپردگان

لشگری از ارتش آزادگان

در ره ایران به خون غلتیدگان

باغبان و هم گل و گل خانه را

داریوش و همسرش پروانه را

بلبلان شاد و شیرین لهجه را

خوش نوازانی چنین خوش پنجه را

با بهای خون بهای جان خود

با گلاب قمصر و مژگان خود

خاک آن را اب و جارو می کنیم

فرشی از گل تا به هر سو می کنیم

بر ستیز قله اش پر می زنیم

پر زنان شیپور باور می زنیم

آی! آن می ریخت آن ساغر شکست

غنچه های آرزو بر گل نشست

دسته دسته گل ز شیراز آوریم

سرو های ناب را باز آوریم

باز هم آن نغمه های شاد را

باز هم آهنگ مبارک باد را

رفتگان را پاک افزون می کنیم

از درون خاک بیرون می کنیم

بانگ آزادی ایران می دهیم

اینچنین بر مردگان جان می دهیم

سعدی و فردوسی و خیام را

 شاعران خوب آن ایام را

در حضور شاعری چون پیر توس

چلچراغ بین اختر ها ونوس

آنکه مهرش در دل تاریخ ماست

صاحب آب و گل تاریخ ماست

سر به پایش تا به زانو می کنیم

مقدمش را طاق ابرو می کنیم

شادمانه سخت بر آن باوریم

تا به یک جا دور هم گرد آوریم

مردمان خوب و صاحب نام را

جمله میبینیم آن هنگام را

آفتاب در کنار ماه را 

خنده بر لبهای نادرشاه را