عشق بورزید تا به شما عشق بورزند

روزی روزگاری پسرک فقیری زندگی می کرد که برای گذران زندگی و تامین مخارج تحصیلش دستفروشی می کرد.از این خانه به آن خانه می رفت تا شاید بتواند پولی بدست آورد.روزی متوجه شد که تنها یک سکه 10 سنتی برایش باقیمانده است و این درحالی بود که شدیداً احساس گرسنگی می کرد.تصمیم گرفت از خانه ای مقداری غذا تقاضا کند. بطور اتفاقی درب خانه ای را زد.دختر جوان و زیبائی در را باز کرد.پسرک با دیدن چهره زیبای دختر دستپاچه شد و بجای غذا ، فقط یک لیوان آب درخواست کرد.   دختر که متوجه گرسنگی شدید پسرک شده بود بجای آب برایش یک لیوان بزرگ شیر آورد.پسر با تمانینه و آهستگی شیر را سر کشید و گفت : «چقدر باید به شما بپردازم؟ » .دختر پاسخ داد: « چیزی نباید بپردازی.مادر به ما آموخته که نیکی ما به ازائی ندارد.» پسرک گفت: « پس من از صمیم قلب از شما سپاسگذاری می کنم» سالها بعد دختر جوان به شدت بیمار شد.پزشکان محلی از درمان بیماری او اظهار عجز نمودند و او را برای ادامه معالجات به شهر فرستادند تا در بیمارستانی مجهز ، متخصصین نسبت به درمان او اقدام کنند. دکتر هوارد کلی ، جهت بررسی وضعیت بیمار و ارائه مشاوره فراخوانده شد.هنگامیکه متوجه شد بیمارش از چه شهری به آنجا آمده برق عجیبی در چشمانش درخشید.بلافاصله بلند شد و بسرعت بطرف اطاق بیمار حرکت کرد.لباس پزشکی اش را بر تن کرد و برای دیدن مریضش وارد اطاق شد.در اولین نگاه اورا شناخت. سپس به اطاق مشاوره باز گشت تا هر چه زود تر برای نجات جان بیمارش اقدام کند.از آن روز به بعد زن را مورد توجهات خاص خود قرار داد و سر انجام پس از یک تلاش طولانی علیه بیماری ، پیروزی ازآن دکتر کلی گردید. آخرین روز بستری شدن زن در بیمارستان بود.به درخواست دکتر هزینه درمان زن جهت تائید نزد او برده شد.گوشه صورتحساب چیزی نوشت.آنرا درون پاکتی گذاشت و برای زن ارسال نمود. زن از باز کردن پاکت و دیدن مبلغ صورتحساب واهمه داشت.مطمئن بود که باید تمام عمر را بدهکار باشد.سرانجام تصمیم گرفت و پاکت را باز کرد.چیزی توجه اش را جلب کرد.چند کلمه ای روی قبض نوشته شده بود.آهسته انرا خواند: «بهای این صورتحساب قبلاً با یک لیوان شیر پرداخت شده است» بر گرفته شده از رمان ندای انسان نوشته الکس مارکر   مترجم: دکتر مقدم   خدایا              عاشقان را غم مده                                             شکرانه اش با من...

تو زمونه ای که عمر عشق یه صبح تا شبه

من هنوز تو گفتن دوست دارم جا موندم

همه گفتن همه رفتن اما من

با یه دنیا آرزو جا موندم

چه روزایی که غروب شد اما باز

من در انتظار فردا موندم

بچه هاااا خدا خیلی خوبه نه؟خدااااااااااااا جون خیلی خدایی قربونت برم

خدایی خودت خوب میدونی که الان به اون چیزی که می خواستم و دوست داشتم نرسیدم الان ندارمش اما نمی خوام منت سرت بزارم اومدم اینجااااااااااااااا داد بزنم و بگم که خیلی دوست دارم فکر کردم توی این حالت بگم دوست دارم شاید باور کنیچرا منو دوست نداری

آدم به زمین آمد این حادثه رویا نیست

این فرصت بی تکرار عشق است معما نیست

سارا

آدم به زمین آمد این حادثه رویا نیست

این فرصت بی تکرار عشق است معما نیست

سارا

می گن شبای جمعه  فرشته ها میان ببینن کودوم بنده هست که استغفار می کنه  تا خدا ببخشتش

می گن شبای جمعه وقته گداییه

می گن شبای جمعه حالت یه جوره دیگس

میگن ...

خدایا ...

بس نیست ..!

نمی دانم شاید ...

سارا

تولد منجی عالم،بزرگ آسمان هاو زمين،

امام زمان ،حضرت ولی

عصرمهدی صاحب زمان را به بشريت تبريک ميگم.

بچه ها میشه خواستین نماز بخونین واسه خودتون دعااا کنید یه دعای کوچولو هم واسه من بکنید بااور کنید احتیاج دارم دعام کنید  خواهش میکنم

سارا

منمو یه زخم کاری که همیشه رو به رومه

دلت را خانه ما كن مصفا كردنش با من

۰۹۱۳۹۵۲۳۱۹۹

www.1823.blogfa.com

sبه نام تك مكانيك قلبهاي تصادفيs

اگر گم كرداي اي دل كليد استجابت را

Smsاتو عشق خاطره از zzzzzzzzzzzz

تو را دوست دارم بيشتر از خودم كمتر از خدا چون به خدا اعتقاد دارم

زندگي زندان تلخ كينه هاست

گر فرا موشت كنم بر من حرام است زندگي

خاطره fffffffffffffffffffffffffffff love

www.1823.blogfa.com

چروکه لباستیم اتو کن هلاک شیم!

دخترای گربه صفت!ممنوع!!! 

انفجار دخترا در کمتر از 10 ثانیه! 

بسرین به ما(آدامس فراموش نشه!واسه اعصاب خوبه دخما خانوما!)

به خاک سپردمتون

فیلآ!

سلام

خيلي دوست دارم.......

بچه های ته سالن رقص

حالا جمیعا دست

http://avazkhantas.blogfa.com/

آواز خوان تاس

سارا

www.mogionline.co.sr

سلام

 سلامی به گرمی صدای داریوش به قشنگی صورت گوگوش به نرمی صدای معین و به لطافت اندام شهره

عزیزانم سلام

امیدوارم حالتان مانند لیلا خوب باشدبدنتان ماننداندی همیشه در رقص باشد کمرتان مانندجمیله همیشه در چرخ باشد و کلامتان مانند حمیرا بر دل نشیند ویادتا ن مانند فردین بر قلبها سلطان باشد

www.1823.blogfa.com

سلام

آره بازم منم www.boseyelab.blogfa.com

ایندفعه گوشه هایی از شروع وصیت نامه خودم رو براتون نوشتم

امیدوارم حوصله خوندنش رو داشته باشین و خوشتون بیاد

از کسانی که می خواهند در کنفرانس روز 5 شنبه مورخ 14/4/86 با عنوان «بهانه شما برای زندگی کردن چیست ؟» شرکت کنند دعوت به عمل می آید که در تاریخ ذکر شده رأس ساعت 15-16 اعلام آمادگی نماید بدین جهت کسانی که مایلند در این گفتمان شرکت کنند به آی دی saleh_khabarnegar یک pm داده تا دعوتنامه کنفرانس برایشان فرستاده شود . لطفا این پیام را برای تمام دوستانت بفرست.

با تشکر

مدیر : صالح و سحر

یا الله

کسی نییییییییس!!!

یا اللللللللللللله

سلام

دیدم نوشته محل تجمع دخترهای یزد گفتم یه یا الله بگم

اخه همیجوری که زشته سرم رو بندازم بیام میون دختر ها

خوب زیاد سرتون رو درد نمیارم

یعنی شما شانس اوردید که من خسته ام.

والا اگه به من رو بدن یه ریز حرف میزنم.

ضمنا شما بهتر بود قبل از اینکه نویسنده آزاد بزارید تو وبلاگ یه تابلو این گوشه کنارها می زدید.

لطفا در این مکان اشغال نریزید. این مکان مقدس است به تراوشات ذهنی انسان هایی که شاید پاکتر از تو باشند.

البته الان که خیلی تمیزه. نمیدونم شاید کسی قبلا اشغال ریخته ولی نویسنده های وبلاگ زود پاکش کردند. اخه من خودم یه دفعه همچین کاری کردم. (تقریبا یک سال پیش) شب یوزر پسورد رو گذاشتم تو وبلاگ رفتم خوابیدم به این امید که صبح وبلاگم پر شده باشه از دلنوشته. ولی چشمتون روز بعد نبینه صبح که وبلاگم رو باز کرد  خودم از خودم خجالت کشیدم. ات و اشغال از در و دیوار وبلاگ اویزون بود. یه مشت اراجیف .

البته نوشته های خود من هم یه جورایی اراجیفه اما این اراجیف (نوشته های من) با اون اراجیف از زمین تا اسمون تفاوت داشت. دوستام میگن اراجیف هام جوریه که آرا رو به جیف ام جدب میکنه

نمی دونم والا

شما هم وقت کردی یه سر به من و اراجیف ام بزن. راستی نظر تون رو هم به من بگین.

اصلا خدا رو چه دیدی شاید با نظر شما یه اصلاح بنیادینی در من صورت را بر مخرج تقسیم میکنیم تا اینکه ساده تر از من گیر کردم بین دو مطلب رو حتما رو کامپیوترتون نصب کنید مخصوصا اگه دانشجوی رشته مهندسی باشین باید توجه داشته باشید که در این مکان آشغال نریزید.

اصلا بزارید یه دو تا جمله هم رمانتیک ممانتیک و یه کمی فلسفی ملسفی بنویسم.

در طول زندگی نامربوط ترین نامربوط ها نیز به هم مربوط میشوند که رابطشان هیچ ربطی به خودشان ندارد و ربطشان را باید در عرض زندگی جست. البته اگر بتوانیم برای لحظه ای از طول حیات دل بکنیم و اندک لحظه ای را به تامل در عرض اش بگذرانیم. شاید که به شمه ای از عمق حیات هم دست یافتیم.

معذرت می خوام اگه وقتتون رو گرفتم. ولی باز هم بهتون میگم که شما شانس اوردید که من خسته بودم و اگرنه ...

منتظرتون هستم

حسین www.bababarghy.blogfa.com

http://www.1823.blogfa.com

يه وبلاگ  جديد

با تشكر از مديريت وبلاگ

بود اندر 18 سال دختري

                 سرو قد مه رخ سيمين دري

ابرويش چو قوس مژگانش چو تيغ

                 در كمند زلف وي زلفها اسير

مه و خورشيد ازرخش محو شدند

              صد چو ليلي از عشق اومجنون شدند

صد چو شيرين از عشق او شيرين سخن

              همچو فرهاد امد ازسوكوه كند

ز اتفاقا دختران گشتند به جمع

               دور ان پروانه سان برگرد شمع

يكي گفتش اي ارام جان

                   ديگري گفت اي روح روان

ماهمه داريم ازن گلستان

                  از كرامت شو همراه ما روان

بس كه بوداز غصه دوران ملول

                     فرق سر بنهاد انگشتش قبول

شد به همرا رفيقان سوي دشت

                       سير كردو سوي منزل باز گشت

خسته بود از رنج ان شاه زمين

                          رو به دايه كردو فرموداين چنن

چونكه فردا اگر بنوازيم

                       رخت خواب از رحمت اندازيم

گشت دايه اش از جا  همچو سپند

                          بستر ارامگاهش را فكند

 رفت دختر صد چوراحت ارميد

                          اكبر(ع) نيكو لقارا در خو اب ديد

 خواست تا با اكبر نمايد گفتگو

                        ديد اكبررو برگردانيد از او

توعنان عشق را ول كرداي

                      يا كه ازمن رنجش حاصل كرداي

اري اري من ز تو رنجيدام

                      صد خلاف مذهب سنجيدام

بگذر زان ملت ايين خويش

                       برسر راحت گذارم دين خويش

داد اكبر دختر را تلقين دين                

                        شد مسلمان دختراز صد يقين

گفت برگو كيستي اي نور دو عين

                          گفت اكبر قرعه العين حسين

گفت بر گو كجاداري وطن

                         گفت باشد كربلا معواي من

سلام

من www.boseyelab.blogfa.com هستم

اومدم بازم کمی از شعرهام رو که تو پست قبلی هم نوشته بودم بنویسم

امیدوارم خوشتون بیاد

ولی نظر هم بدین هم برا این وب هم برا وب خودم

..................................................................................

ببین قلبم زدی بازم شکستی

ببین پرهای عشقم باز بستی

بیا لیلی که مجنون رفت از دست

بزن بر روی قلبم باز دستی

مجید

.................

بیا ای نازنین حال مرا بین

که از هر گوشه اش خون میچکد باز

ببین حال من مسکین عاشق

بیا تو در برم دیگر مکن ناز

مجید

من همان مرده بر دوش کش جسمم که

نکند هیچ فنا یاد زمن

تا نبیند به دو چشمش که کفن پوشیده

رود او محفل هر اهریمن

مجید

رفتم از خانه دل نام مرا خط بزنید

نام من را به در خانه ماتم بزنید

قدر من گر چه ندانند بگو بی خبران

به سر و صورت خود مشت ژر از قم بزنید

مجید

.........................

ای دل ساده من چوب خطایت خوردی

تو نمکدان نشکستی که نمک می خوردی

وه چه آسان به تو بستند خیانتکاری

که تو آن جام شرابی که نباید خوردی

مجید

...............................

سلام

امروز با این وبلاگ آشنا شدم

کاراای خیلی قشنگی میشه با این وبلاگ کرد

ای ول دستتون درد نکنه معلوم میشه همتون جنبه دارین

حتما بعد از امتحانام میام پستای قشنگ میذارم

گفته بودم عشق یعنی مرگ دور از دسترس

ای خدا ویرانه گشته این دلم اکنون به فریادم برس

خانه ام سرد است و جام می دگر لبریز نیست

فکر و ذکرم گشته آن یار پریشان حال و بس

نه کلامی نه سلامی نه صدایی نامه ای

دیگر از او کم شده افکار پرشور و هوس

فکر و ذکرش بودم و او هم همه افکار من

خرمن عشقم بسوزاند آدم بی نام و کس

شاید این هم قسمت ما بوده از روز ازل

باز گویم عشق یعنی مرگ دور از دسترس

......................

بیا ای نازنین قلب مرا بین

که از هر گوشه اش خون می چکد باز

ببین حال من مسکین عاشق

بیا تو در برم دیگر مکن ناز

.......................

سلام به همه دوست داران دخترای یزد . من مجید اهل تهرانم ولی چون از این وبلاگ خوشم اومد مخصوصا بخش عمومیش اومدم تا چند تا از مطلبای وبلاگ خودم و براتون بزارم و بهتون بگم تو وبلاگ خودم براتون خبرای خوبی دارم . قصد من تبلیغ برای خودم نیست بلکه قراره یه سایت راه بیفته که وبلاگها بتونن رایگان توش تبلیغ کنن و یه سایت هم راه بیفته برای کلیپ و عکس و متن های شما اگه برین و سر بزنین و عضو شین بد نیست

بازم از ابتکار جالب مدیران این وبلاگ تشکر میکنم و فکر میکنم بتونم از ایده های خوبشون تو درست کردن این دوتا وبسایت کمک بگیرم . خوشحال میشم باهاشون همکاری کنم

ممنون همه تون هستم . مجید

www.boseyelab.blogfa.com

www.boseyelab.coo.ir

يک تکه سلام ،

دو فنجان مکث و چند نقطه چين به احترام نام قشنگت ،

ای کاش مطمئن بودم نامه ام را يک جای امن نگه می داری

تا راحت پس از سلام نامت را می نوشتم

 و نوشتن نامت برای قطره های اشکم عقده نميشد .

اما حيف می ترسم تو نامه ام را که پاره می کنی اسمت هم ......

پس بگذار عقده من و حرمت تو هر دو حفظ شوند .

اين هم سرنوشتی ست .

دورترين نزديکم چگونه ای ؟

هنوز هم تصميم نداری زير قولی که به او داده ای بزنی و بيايی سراغ من ؟

هنوز هم باور نکرده ای من يک فرق عجيب با همه آدم های اين دنيا دارم ؟

هنوز هم آنجا دلواپس هيچکس نيستی ؟

خوش بحال دل بی دلواپسيت .

الهی چشم به راه کسی نمانی ، نگرانی درد بديست .

يک نگاه  گاهی انسان را به جرم هيچ به اشد مجازات می رساند .

راستی يک سئوال ،

محض رضای کسی که شايد روزی دلت برايش شور بزند بگو ببينم

اين تو نبودی که قانون جدايی را تصويب  کردی ؟

مهم نيست ، .....

از آن مهم نيست هايی که خيلی مهم است  ، اما باز هم بگذريم .....

تو را به جان آن کسی که دوستش داری و من نمی دانم کيست و اين بار نمی دانم يک واقعيت محض است  ،....

از آن نمی دانم هايی که شبيه می دانم است.......

اشتباه نشود روح مجنون هرگز کسی را که از عشق خسته شود نخواهد بخشيد

 و من از آنهايی هستم که

اگر روح سرفصل عاشقی های دنيا از من آزرده باشد خواب به چشمم نخواهد آمد ،

 راستی نکند عکس های ناشيانه اين قلم فرسوده خاطر نازنينت را رنگ آزار بزند

و نکند گمان کنی

 من از آن همسفرهايی هستم که ميان راه خستگی را بهانه می کند و شهامت اعترافش را ندارند .

 به خدا به سختی قسم می خورم و به سختی هم می نويسم .

 به جان عزيز خودت ، نه ، من هنوز همان مسافر روزهای نخستم

که اگر گاهی چيزی را فراموش کند از همسفر دانايش می پرسد

و حاضر است تا هر وقت که تو بخواهی برای ساختن آن فصر رويايی با پنجره های سرخ ،

 روزها را به دفتر خاطراتش گره بزند .

 خوب می دانم به روزگار نمی شود خرده گرفت اما به عاشق چرا  ،

گيريم که روزگار توانايی دور نگه داشتن ما را داشته باشد تکليف دلهايمان که دست او نيست .

 نگذار تسليم معادله دل و ديده شويم  ،

 نگذار برای گفتن دوستت دارم امروز که نشد باشد برای فردا را بياوريم  ،

 نگذار غرور را بهانه کنيم .

عشق دارد زير سايه بی اعتنايی های من و تو بزرگ می شود  ،

بگذار ما تربيت کنندگان خوبی باشيم پس يک قرار قطعی نقره ای می گذاريم ......

((( صبر از من و بی قراری از تو ))).

آن قدر عاشق می شويم که

 تشخيص اينکه چه کسی عاشق ترست برای خودمان مشکل باشد چه رسد به ديگران  ،

البته به شرط آنکه هنوز همان کسی باشی که پاسخ نامه بی جوابم را با عشق داد .

يک بار ديگر می نويسم ....

مواظب آن چيزهايی که اگر بشکنند جبرانشان کار من و تو نيست  ، باش .......

بعد تو تمام شاپرک ها رفتند

از خواب نسیم قاصدک ها رفتند

بعد تو تمام نغمه های آبی

از شهر قشنگ نی لبک ها رفتند

اگرچه چشم تو هم آن چنان شرابی نیست
ببخش چشم خمار مرا که آبی نیست!

نفس کشیدم و گل های خانه پژمردند
هوای سینه ی دلمرده آفتابی نیست

نقاب کندم و در خویشتن نظر کردم
که هیچ آینه ای مثل بی نقابی نیست

همیشه...عشق...شبیه حباب می ماند
اگر بجویی هست و اگر بیابی نیست

قبول کن که جهان خواب بوده است اما
مجال آن که در این وهم خوش بخوابی نیست...

سلام.من سیندرلا هستم.خیلی اتفاقی با این وبلاگ آشنا شدم.نتونستم بدون نوشتن چیزی از اینجا برم.امیدوارم ارزش خوندن رو داشته باشه.

دوست

بزرگ بود
و از اهالي امروز بود
و با تمام افق هاي باز نسبت داشت
و لحن آب و زمين را چه خوب مي فهميد.

صداش
به شكل حزن پريشان واقعيت بود.
و پلك هاش
مسير نبض عناصر را
به ما نشان داد.
و دست هاش
هواي صاف سخاوت را
ورق زد
و مهرباني را
به سمت ما كوچاند.

به شكل خلوت خود بود
و عاشقانه ترين انحناي وقت خودش را
براي آينه تفسير كرد.
و او به شيوه باران پر از طراوت تكرار بود.
و او به سبك درخت
ميان عافيت نور منتشر مي شد.
هميشه كودكي باد را صدا مي كرد.
هميشه رشته صحبت را
به چفت آب گره مي زد.
براي ما، يك شب
سجود سبز محبت را
چنان صريح ادا كرد
كه ما به عاطفه سطح خاك دست كشيديم
و مثل لهجه يك سطل آب تازه شديم.

و ابرها ديديم
كه با چقدر سبد
براي چيدن يك خوشه بشارت رفت.

ولي نشد
كه روبروي وضوح كبوتران بنشيند
و رفت تا لب هيچ
و پشت حوصله نورها دراز كشيد
و هيچ فكر نكرد
كه ما ميان پريشاني تلفظ درها
براي خوردن يك سيب
چقدر تنها مانديم.

تقديم به چشمهايي كه در راه ماندند و دلهايي كه انها را راندند .

تقديم به اشكهايي كه غررورشان شكست و عهدهايي كه كسي انها را نبست.

زندگي شيبي ست و عشق سيبي ست و واي بر حال ان كه در عشق پايبند نظم و ترتيبي ست.

و اما تو :

 قرار نبود ان وقت هاي تو جايشان را با اين وقت هاي من عوض كنند.

قرار نبود عشق هم مانند گيلاس و بوسه و عيدي و تعتيلات تابستان اولش قشنگ باشد.

قرار نبود كسي سختش باشد بگويد دوستت دارم.

 قرار نبود كسي به هواي نشكستن دل ديگري بماند . قرار بود هر كس به هواي شكستن دل خودش بماند.

قرار نبود هر چه قرار نيست باشد. قرار تنها بر بيقراري بود و بس.

گمان نميكنم گناه من سنگين تر از نگاه تو باشد .

اما يقين دارم كه كودك دلت كمتر از پيش بهانه ي لالايي هاي شعر گونه ام را مي گيرد.

مهم نيست.....

فقط يك چيز ياد همه بماند .

اگر اتفاقي كه نبايد بيفتد افتاد تنها برايت مي نويسم.

خودت خواستي .

تقصير من نبود .

زير سايه ي امن ترين سايه بان هستي دلواپس دلواپسي هاي يكديگر باشيم.

نوشته شده توسط فرزانه

قولاي تو

من دیگه برنمی گردم ‚ اشکات رو هدر نکن

توی این لحظه ی آخر دل رو در به در نکن

من باید برم ولی ‚ تو باید اینجا بمونی

وقت دلتنگی بازم ترانه هام رو بخونی

قد یه چش به هم زدن ‚ قولای تو دووم نداشت

دست تو حتی یه نهال ‚ تو گلدون دلم نکاشت

من مثه ایینه ت شدم ‚ تا تو رو تکرار بکنم

اما چشمای مات تو یه اینه رو به روم نذاشت

من ساده فکر می کردم که همیشه با منی

فکر می کردم که میای سایه ها رو پس می زنی

اما تو به اینه و ترا پشت پا زدی

اون ور حادثه ها ‚ تازه سراغم اومدی

قد یه چش به هم زدن ‚ قول ای تو دووم نداشت

دست تو حتی یه نهال ‚ تو گلدون دلم نکاشت

من مثه ایینه ت شدم ‚ تا تو رو تکرار بکنم

اما چشمای مات تو یه اینه رو به روم نذاشت

سيب سرخي رابه من بخشيد و رفت ، عاقبت برعشق من خنديد ورفت ، اشك درچشمان سردم حلقه زد ، بي مروت گريه ام راديد و رفت.

نوشته شده توسط فرزانه

اين طلوع هم مثل روزهاي بي فروغ ديگرم گذشت

اين شبم مثل شبهاي ديگر سياه زندگانيم گذشت

اين همه اميد و اين همه مهر هم گذشت

براي ديدنت

براي ماندنت كنار من

براي يك نگاه هر چند سرد تو 

براي لمس كردن دست من

براي آنكه دوباره عاشقم شوي

مرا شبيه يك قلم درون دست خود بگيري و نوازشم كني

براي آنكه دوباره در درون قلب تو شكوفه اي كنم

براي زنده ماندنم

 به هر دري زدم

به هر كه گفتي و نگفته اي سر زدم

كسي از درون تو براي من خبر نداشت

اين همه رنجش و بي اعتناييت به روي عشق من اثر نذاشت

از روز رفتن تو اين همه سروده ام

در جواب من، خاموش مانده اي چرا

سلام دوستان گلم

من برگشتم به عشق شما اخه هر چی با خودم فکر کردم دیدم نه نمیتونم این وب رو به حال خودش بزارم و برم و اینکه از دوستای خوبی مثل شما نتونستم دل بکنم.

درسته شما نسبت به این وبلاگ کم لطفی دارید و کم سر میزتنید اما بازم دلم نیومد برم .

شاید به نظرتون مسخره بازی دراوردم اما نه به خدا همین الان هم هنوز اون مشکل بزرگ رو دارم اما عشق به شما نزاشت که به همین راحتی ترکتون کنم.

" مواظب خودتون باشید عزیزان "

نظر هم یادتون نره

نوشته شده توسط فرزانه

" سلام دوستان عزیز "

نمیدونم چرا اصولا خداحافظی خیلی سخته!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

شرمنده من یه مدت طولانی نمیتونم اپ کنم.

از یک طرف فشار امتحانات و از طرفی دیگه یک مشکل بسیار بزرگ واسم پش اومده.

شرمنده ی روی ماه همتون شدم.

واسم دعا کنید به دعای شما محتاجم.

اگر مشکلم حل شد بر میگردم اگر نه شما میمونید و این وبلاگ. امیدوارم به روزش کنید و همینجوری به حال خودش رهاش نکنید.

اگر کاری با من داشتید و یا سوالی داشتید توی نظرات این پست ادرس ایمیلم رو میدم شاید بتونم به سوالاتون پاسخ بدم.

ارزومند ارزوهای شما

مواظب خودتون و دلتون باشید

" التماس دعا "

 نوشته شده توسط فرزانه

عاشقانه

خنده دار است نه؟ من و ديوانگي؟ من و عشق؟!اولين برگ پاييز كه به زمين افتاد من ديوانه شدم.مي داني من به پاييز حساسيت دارم و ضد حساسيتم تو هستي.
وقتي بودي سكوتت مرا رنج مي داد اما حالا نبودنت
حالا مي فهمم كه فقط حضورت برايم مهم بود .حضوري با تمام وسعت سكوتت.
به من چه که امروز هوا ابريست يا آفتابي؟خورشيد از شرق طلوع مي كند يا غرب؟استخوانهاي مچ دست چند تايندبه من چه ربطي دارد دل شاپرك گرفته پروانه ها بي قرار بهارند… دلها تشنه يك نگاه خيسند...اصلا به من چه كه من كيم؟چيم؟چه مي كنم
من فقط به دنيا آمده ام كه تو را ببينم حسرتت را بخورم نداشتنت را گريه كنم بعدهم آرام بميرم.آرام آرام طوري كه صورت هيچ برگ گلي خراشيده نشود
هر وقت خودم را در آيينه نگاه مي كنم تو را مي بينم. اين كه چيزي نيست هر شب خوابت را مي بينم كه تو من شده اي من تو ميشوم بعد يكي ميشويم آخر گيج ميشوم نمي دانم تو مني يا من توام؟!
ديشب دوباره خوابت را ديدم همان نگاه ،همان بوي ياس ،همان دودوي ستاره مانندت را
كبوتر شدي آمدم بگيرمت پريدي و رفتي روي ماه نشستي.آنقدر گريه كردم كه همه شقايقها از غصه من پر پر شدند
باور كن اگر ميدانستي چقدر دوستت دارم از گرماي عشقم آب مي شدي و من اين را نمي خواستم.گذاشتم تو بروي و من بسوزم.چون شعله منم نه تو،عشق تويي و من عاشق. پس گذاشتم تا بروي .
خيلي بي انصافي خيلي. وقتي خواستي بروي حتي يك برگ گل ياس يا يك قطره باران يا حتي صداي سنجاقك برايم نگذاشتي
بدون هيچ رفتي .
بدون هيچ صدا مثل هميشه سربزير و آرام رفتي براي هميشه.
اگر همه پروانه ها تو را ببخشند من نمي بخشمت مي داني چرا؟
چون آنوقت تو بر مي گردي و طلب بخشش مي كني
و من صميمانه ترين لبخندها را نثارت مي كنم با شكوه ترين محبتها را به پايت مي ريزم
مي دانم همه اينها خيال است خيالي كال كه وقت رسيدنش زماني مي خواهد به قطره قطره چكيدن من.

نوشته شده توسط فرزانه

به یاد بیار کسی رو که خیلی دوست داره

وقتی نا امید شدی

 به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی وقتی پر از سکوت شدی

 به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه وقتی دلت خواست

 از غصه بشکنه

 به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه کلبه ساخته وقتی

 چشمات تهی از تصویرش شد

به یاد بیار کسی رو که حتی توی عکسش بهت لبخند میزنه

 وقتی جایي نشستی که کنارت خالی بود

 به یاد بیار کسی رو که توی آغوشت جا میگرفت وقتی

 به انگشتات نگاه کردی

 به یاد بیار کسی رو که دستای ظریفش توی دستته

........ نگو تا ابد بايد تنها باشم ارزوهاي منو ازم نگير...

من ميخوام با تو باشم با خودتو عشق من عشقمو دستم نگير

نوشته شده توسط : فرزانه

 آبي ، خاكستري ، سياه

تو به من خنديدي

و نمي‌دانستي

من به چه دلهره از باغچه همسايه

سيب را دزديدم

باغبان از پي من تند دويد

سيب را دست تو ديد

غضب‌آلوده به من كرد نگاه

سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

و تو رفتي و هنوز

سالها هست

كه در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تكرار كنان

ميدهد آزارم

و من انديشه كنان

غرق اين پندارم

كه چرا

خانه كوچك ما سيب نداشت 

باز هم خواهم نوشت : فرزانه 

اين شعر از خودمه:

كه؟ مي داند كه آن كودك ندارد لقمه ي ياران؟

كه مي داند؟ كه ميبيند؟ زچشم كودكان باران؟

كه ميپرسد ز بيماري كه بييماريش سرطان است؟كه از ياران چه مي خواهي ؟ چه داري انتظار از ما؟

كه مي پرسد ز حال كودك غمگين؟؟

كه مي پرسد ز حال آن كه دارد آرزو هايي؟ كه ميپرسد ز حال گل كه پر پر گشت بي مادر؟ كه نوشيد آن شرابي را كه طعمش بود بي بابا؟

كه مي داند چه مي گويم؟كه مي داند چه مي گويم؟كه مي داند چه مي گويم؟

كه مي داند چه مي جويم؟ چه مي خواهم؟ چه مي دانم؟

كه مي داند كه بعضي ها ميان پول مي غلتند و از آن مست مي گردند؟

كه مي داند كه بعضي ها ميان كوچه مي خوابند اما در تب و تابند؟

كه مي داند كه بعضي ها ميان كوچه مي خوابند اما بر تو مي تابند؟

كه مي داند زحال آنكه مي سوزد ز بيكاري؟

كه انديشد به حال آنكه مي ميرد ز بيماري؟

بلي اي دوستان من دلم پر گشته از حرفي كه در خود حرف ها دارد.

بلي اي دوستان من دلم مي سوزد از قلبي كه در خود برف ها دارد.

و مي خواهم بگويم كه :

دلم مي سوزد از قلبي كه مهرش را دهد بر باد.

كه مي بيند يتيمان را؟ و بركت هاي باران را؟

كه مي خواهد ببيند؟! آه.

تو اي مسئول . اي در اوج. اي مردي كه دستت باز مي باشد چرا كردي فراموشم؟

چرا كردي؟!!!

كه مي پرسد؟ چه مي خواهم به مسئولين بگويم من؟ كند اصلا بگو فرقي؟؟؟

http://tanhayetanha2006.blogfa.com

هميشه غمگين ترين و رنج اور ترين لحظات زندگي ادم توسط همون کسي ساخته مي شه که شيرين ترين و به ياد موندني ترين لحظات رو براي ادم ساخته

                                                                                      افسانه

به یاد شیما

اگر بهترین دوستم نیستی ...
لاقل بهترین دشمنم باش ...
اگرغمخوارم نیستی ...
لاقل بزرگترین غمم باش ...
هرچه هستی ...
همیشه بهترین باش ...
چون بهترین ها ...
همیشه در یاد خواهند ماند...
پس در بدترین خاطرهایم ...
بهترین باش ...

باز هم خواهم نوشت : فرزانه

 انقدر دوست دارم،بشنوی خنده ات می گیره

تو نگاه می کنی و دلم تو چشمات میمیره

انقدر دوست دارم، دیوونه بازی می کنم

کلکم! شاکی نشو، من تو رو راضی می کنم

 قیمت چشمای تو، قلب منه، اندازه نیست،

 واسه دوست داشتنه تو،نیازی به اجازه نیست! 

انقدر دوست دارم حوصلتو سر میبرم

 یه روزی نیاد،بگی،دیگه تورو دوست ندارم

باز هم خواهم نوشت: فرزانه

سلام دوستان عزیز

من یه مدتی کسالت داشتم نتونستم در اپ کردن وبلاگ به دوست عزیزم افسانه کمک کنم

اما تا چند روز اینده با مطالب جدید بر میگردم

افسانه جون شما ادرسه ایمیلت رو بده تا واست میل بزارم

این هم ایمیل منه:

Siya_biya_2006@yahoo

فرزانه